Bilindiği üzere, 2008 yılında gerçekleştirilen sosyal güvenlik reformu çerçevesinde, mevcut sosyal güvenlik kuruluşları 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu ile  “Sosyal Güvenlik Kurumu” adı altında birleştirilmiş ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile de mevzuat konusunda norm ve standart birliği getirilmeye çalışılmıştır.

            Sosyal güvenlik reformundan önce, hizmet akdiyle çalışanların sosyal güvenlikleri SSK tarafından 506 ve 2925  sayılı kanunlara, tarım da dahil kendi nam ve hesabına bağımsız çalışanların sosyal güvenlikleri Bağ-Kur tarafından 1479 ve 2926 sayılı kanunlara ve Devlet memurlarının sosyal güvenlikleri ise T.C. Emekli Sandığı tarafından 5434 sayılı Kanun’a göre yürütülmüştür.

            Sosyal güvenlik reformundan önce mevcut sosyal güvenlik kuruluşları mevzuatı çerçevesinde aylık bağlanması ve kesilmesi şartları tamamen birbirinden farklı olduğundan, bir sosyal güvenlik kuruluşu mevzuatına göre birden fazla aylık alınması mümkün iken, diğer bir sosyal güvenlik kuruluşu mevzuatına mümkün olmaması şeklinde uygulamalar söz konusu idi.

            5510 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle birlikte aslında durum daha karmaşık bir hal almış olup, geçici maddelerle önceki kanun hükümleri müktesep hakların korunması açısından yürürlükte bırakılmış, 5510 sayılı Kanun’la da aylık bağlama veya aylıkların kesilmesi şartlarında önemli değişiklikler yapılmıştır. Ayrıca, tarım da kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma (Bağ-Kur) kapsamında olanlara gelir bağlanması uygulaması da ilk defa 5510 sayılı Kanun’la getirilmiştir.