İşçinin sözleşmesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesinde yer alan “ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller” kapsamında feshedildi. 

İş Mahkemesi’ne başvuran işçi, iş sözleşmesinin haksız ve gerçeğe aykırı gerekçelerle sona erdirildiğini savundu. Hakkındaki iddiaların gerçek dışı, kurmaca ve iftira niteliğinde olduğunu öne süren kadın, fesih kodunun düzeltilmesini ve alamadığı ihbar tazminatının kendisine ödenmesini talep etti.

Davalı şirketin avukatı ise işçinin mesai saatleri içerisinde başka bir çalışanla uygunsuz davranışlarda bulunduğunu ve durumun güvenlik kamerası kayıtlarından tespit edildiğini belirtti.

Olayın ardından ilgili çalışanlar hakkında disiplin soruşturması başlatıldığını belirten şirket, davacının yazılı savunma vermekten kaçındığını ileri sürdü. İş sözleşmesinin ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışlar nedeniyle haklı gerekçeyle, bildirimsiz ve tazminatsız feshedildiğini savunan şirket, söz konusu davranışların hizmet verilen projedeki müşteri nezdinde şirketin imajına ve ticari itibarına zarar verdiğini öne sürdü.

İş Mahkemesi davanın kabulüne karar verirken, şirket kararı istinafa taşıdı. Bölge Adliye Mahkemesi de çalışanların odaya öpüşmek amacıyla değil, konuşmak için girdikleri gerekçesiyle şirketin itirazını reddetti. 

Yıllar süren yargılama sürecinin ardından dosya Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin önüne geldi. Yargıtay, söz konusu davranışların mesai saatleri içerisinde gerçekleşmesini ve iş yerinin hastane olmasını da dikkate aldı. Daire, eylemlerin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-(e) hükmü kapsamında doğruluk ve bağlılığa aykırı davranış niteliğinde olduğuna hükmetti.

Bu nedenle işçinin çıkış kodunun ilgili kanun hükmüne uygun olduğuna ve işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine karar verildi.

Yüksek Mahkeme, işçinin fesih kodunun düzeltilmesi ve ihbar tazminatı taleplerinin reddedilmesi gerekirken kabul edilmesini hukuka aykırı buldu. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, mahkeme kararını oy birliğiyle bozdu.