İstanbul Anadolu 31. İş Mahkemesinde görülen davada bir işçi, farklı dönemlerde çalıştığı iş yerinden ayrılmasının ardından kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleriyle yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etti.

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, haftanın 6 günü günlük 12 saat çalıştığını, resmi tatillerde görev yaptığını ve hiç yıllık izin kullanmadığını ileri sürdü.

Davalı şirket ise işçinin kendi isteğiyle işten ayrıldığını, çalışma koşullarına ilişkin iddiaların gerçeği yansıtmadığını ve yıllık izin alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istedi.

İlk derece mahkemesi, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden gösterilmeksizin sona erdirildiği sonucuna ulaşarak bazı işçilik alacaklarının ödenmesine karar verdi. Mahkeme, dosyadaki yıllık izin kayıtlarına dayanarak işçinin iki yıllık çalışma süresi karşılığında 24 gün yıllık izin hakkı bulunduğunu, bu izinlerin kullandırıldığını ve bakiye izin alacağının kalmadığını değerlendirdi.

Karar üzerine Adalet Bakanlığı, kanun yararına temyiz yoluna başvurdu.Başvuruda, işçinin yıllık izin kullandığı dönemlere denk gelen hafta tatili günlerinin yıllık izin süresinden sayılmaması gerektiği belirtildi. Bu nedenle işçinin kullanılmamış izin hakkı bulunduğu halde talebinin reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu savunuldu.

Dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun yıllık ücretli izin hükümlerine dikkat çekti. Kararda, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin işçiye ödenmesi gerektiği hatırlatıldı.

Yargıtay ayrıca, yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili günlerinin izin süresinden sayılamayacağını vurguladı. Dosya kapsamındaki izin belgelerine göre işçinin çalışma süresi karşılığında toplam 28 gün yıllık izin hakkı bulunduğu, iki ayrı dönemde toplam 28 gün izin kullandığının kayıt altına alındığı tespit edildi. 

Ancak bu izin dönemleri içinde toplam 4 hafta tatili gününün yer aldığına işaret eden Yargıtay, söz konusu günlerin yıllık izin süresinden düşürülemeyeceğini belirtti.  Bu nedenle işçinin kullanmadığı 4 günlük yıllık ücretli izin hakkının bulunduğu sonucuna varıldı.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, ilk derece mahkemesinin yıllık izin alacağına ilişkin değerlendirmesini hukuka aykırı bularak kararı "kanun yararına bozdu". Kararda, yıllık izin kullandırıldığının ispat yükünün işverene ait olduğu da hatırlatılarak, işverenin bunu imzalı izin defteri veya eşdeğer belgelerle kanıtlaması gerektiği vurgulandı.

3 Şubat 2026 tarihinde oy birliğiyle verilen karar, yıllık izin hesabında hafta tatili günlerinin nasıl değerlendirileceğine ilişkin emsal nitelikte bir içtihat olarak kayıtlara geçti.