193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 1’inci maddesine göre, gerçek kişilerin gelirleri gelir vergisine tâbidir. Gelir, bir gerçek kişinin bir takvim yılı içinde elde ettiği kazanç ve iratların safi tutarıdır. Diğer bir ifade ile Gelir Vergisi Kanunu’nun 2’inci maddesinde sayılan gelir unsurlarından elde edilen gelir, gerçek ve safi tutarları üzerinden vergiye tabi tutulmaktadır. Her gelir unsurunun safi tutarı, gayri safi hasılatından (veya iradından) o gayrisafi hasılatı (veya iradı) elde etmek için yapılan giderler indirilmek suretiyle bulunur. Ancak gelir vergisi mükelleflerine safi kazancın tespitinde dikkate aldıkları bu giderlerin dışında, beyanname üzerinde indirim olarak yararlanabildikleri bazı haklar da sağlanmıştır.

Bu bağlamda gelir vergisi mükellefleri bazı şartlar dahilinde, gelir vergisi matrahının tespitinde, gelir vergisi beyannamesinde bildirilecek gelirlerden bazı indirimler ayrıca yapılabilir. Bu indirimlere ilişkin yasal düzenleme Gelir Vergisi Kanunu’nun “Diğer İndirimler” başlıklı 89’uncu maddesinde yer almaktadır. Gelir vergisi matrahının tespitinde gelir vergisi beyannamesinde bildirilecek gelirlerden bu indirimlerin yapılabilmesi için yıllık beyanname ile bildirilecek bir gelirin bulunması ve yapılacak indirimlerin ilgili mevzuatta belirtilen şartları taşıması gerekmektedir. Gelir Vergisi Kanunu’nun “Diğer İndirimler” başlıklı 89’uncu maddesinde yer alan bu indirimlerden birisi de basit usule tabi mükelleflere uygulanacak kazanç indirimi uygulamasıdır.