9 yıl kadar aynı iş yerinde çalışan işçi, 28 Ocak 2014’te, “Kendi isteğimle işimden ayrılıyorum” diyerek Istifa dilekçesi sundu. 

Şirket, işçinin dilekçesini işleme koydu ve çıkış işlemi yapıldı. Ancak, bu işlemden 1 yıl kadar sonra işçi, sigorta priminin düşük ücret üzerinden yatırıldığını, fazla mesai ücreti ile bayram ücretlerinin ödenmediğini belirterek mahkemenin yolunu tuttu. Davalı şirket adına yapılan savunmada ise, söz konusu işçinin herhangi bir alacağının olmadığını, kendi isteği ile ayrıldığı kaydedildi. Yapılan yargılama sonrası mahkeme işçiyi haklı buldu; işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğine hükmetti. Karar temyiz edildi.

Dosyaya bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi  yerel mahkeme kararını bozdu. Yargıtay kararında özetle “Davacı, şahsi gerekçelerle iş sözleşmesini feshetmiş. Fesih bildiriminde belirtilen ‘şahsi gerekçe’ ibaresi, ücretlerinin sigortaya eksik bildirilmesini ya da ödenmeyen işçilik alacaklarını kapsadığı düşünülemez. Diğer taraftan, istifa dilekçesinin, iradenin fesada uğratılarak düzenlendiği de ispatlanmamıştır” denilerek yerel mahkeme kararı bozuldu.